Wstyd wciska nam głowę w barki, garbi plecy, napina i zwęża usta. Wstyd to słaba motywacja do dbania o siebie. Wstydliwa kobieta zabrania sobie złość, krzyk, głośny śmiech, szeroki uśmiech, bo bardziej boi się odrzucenia niż bycia nieszczęśliwą. Naturalność stała się trendem, ale marketing nie odpuszcza. Nie możesz być po prostu naturalna, “musisz tak poprawiać urodę, żeby nie było widać, że coś było robione”. Powinnaś działać “prewencyjnie” i regularnie wytwarzać kontrolowany stan zapalny w jeszcze młodej skórze, żeby wymusić procesy naprawcze “zapobiegając starzeniu się”. Ale więcej kolagenu, aktywności fibroblastów i zmiany w macierzy międzykomórkowej to nie synonim regeneracji. Skóra nie staje się młodsza, staje się inna. Może wyglądać dobrze, ale czas się dla niej nie zatrzymuje i nie cofa. Bycie sobą potrafi być trudne. Żeby zrozumieć, kim jesteś i czego chcesz, trzeba nauczyć się słuchać siebie, a nie dobrych rad. Osoba, która krytykuje Twoje włosy czy zmarszczki, lubi nie Ciebie, lubi Cię kontrolować i potrzebuje utwierdzić się w słuszności własnych wyborów. Moim zdaniem, najczęściej wstyd, a nie lenistwo wymusza na nas poszukiwanie szkodliwych magicznych tabletek i shortcut’ów. Wstydząc się chcemy jak najszybciej ukryć, zakamuflować problem, nie rozwiązać. A może większość tych problemów wcale problemami nie są? Czego się wstydzisz, rozkminimy to razem?
Wstyd to jedna z najbardziej destrukcyjnych emocji używanych do manipulacji od dziecka. I masz rację, zawstydzać można nawet sprzeczne działania albo ich brak. Nikt nas nie uczył żeby słuchać siebie, swojego ciała…
@anna_mandale dokładnie, a ze wstydu człowiek zrobi cokolwiek tylko żeby przez chwilę go nie czuć