Dzisiaj będzie post o zmianach.

Dzisiaj będzie post o zmianach.

Pierwsze od czego zaczynamy i czym kończymy każdy trening to selfie. Po co to robimy? Oczywiście, żebyście miały porównanie. Już po pierwszym treningu widać efekty: oczy są bardziej otwarte, usta i czoło rozluźnione, lekko uniesiony owal, opuszczone barki, wydłużona szyja…

Po miesiącu, dwóch, trzech można zrobić drugie, trzecie, czwarte zdjęcie i podziwiać kapitalne zmiany, które naprawdę potrafią odjąć mowę, dlatego że patrząc się w lustrze codziennie przyzwyczajamy się do swojego wyglądu i nie widzimy aż takiej różnicy gołym okiem. (Ja tak miałam, kiedy zobaczyłam swoje powieki na zdjęciu).

Rzadko kiedy dziewczyny pozwalają opublikować swoje przed i po, rozumiem i szanuje to. Publiczne wrzucanie zdjęć, na których widać wszystkie moje niedoskonałości, też za każdym razem jest dla mnie wyzwaniem, ale wiem, że właśnie one najbardziej motywują.
Przedwczoraj na kastingu była fotograf, która zna mnie już od dobrych paru lat. Długo się nie widziałyśmy i powiedziała, że teraz wyglądam młodziej niż kiedy się poznałyśmy i dlatego chce przyjść do mnie na warsztaty.

Dla osób, które nie znają mnie osobiście najlepszym dowodem na to, że ćwiczenia działają, będą moje foty „przed i po”.

Zmarszczki na czole zniknęły, opadająca powieka podciągnięta, bruzdy nosowo-wargowe są płytsze, drugi podbródek zlikwidowany, a najbardziej się cieszę z tego, że skutecznie walczę z moją asymetrią, która była coraz bardziej widoczna.

Nie jest to efekt kilku magicznych ćwiczeń czy masaży, tylko holistycznego podejścia do ciała jako całości i twarzy jako jej części. Od dziecka mam skoliozę, której nie da się wyleczyć całkiem, ale to nie znaczy, że nie da się w tej sytuacji kontrolować asymetrię. Da się, dbając o balans. Zawsze można zrobić lepiej.

Nie wstydźcie się pisać komentarze, bo moje odpowiedzi mogą być korzystne dla wielu osób, a w wiadomościach nikt je nie zobaczy.

Instagram @face_fit_coach